Frans Polynesie Terug naar de kaart
Tahiti en Mo´orea - Franse slag in de tropen - 21 september - 26 september 2004
We vertrekken de 22e om 7 uur ´s morgens uit Sydney. In Auckland stappen we
over op een vliegtuig van Tahiti Nui en daarmee komen we al helemaal in Tahiti
sfeer. Op de zijkant van het vliegtuig staat een grote bloem en in het vliegtuig
krijgen we allemaal bloemetjes uitgedeeld. We volgen dit keer nauwlettend het
beeldscherm met de vluchtinformatie en ja hoor...halverwege de vlucht passeren
we de datumgrens. Hoewel we al de hele dag onderweg zijn is het nu ineens weer
de 21e! We gaan 24 uur terug in de tijd. Het voelt alsof we een hele dag opnieuw
over mogen doen. Zijn we nu ook een dag ouder dan wat de datum aangeeft? Wat een
vreemd fenomeen is tijd eigenlijk... We landen ´s avonds om een uur of 9 op
Pape´ete, Tahiti, Frans Polynesië. We lopen van het vliegtuig over het vliegveld
naar de aankomsthal en daar worden we opgewacht met bloemen en muziek. Sommige
mensen krijgen een krans met bloemen. Waarschijnlijk worden zij opgehaald om
naar een luxe resort te gaan... Na alle visa afhandelingen en stempels van de
afgelopen maanden is het vreemd om hier gewoon in de rij van EU-ingezetenen te
mogen aansluiten. Het is ook even wennen dat iedereen hier frans spreekt. Dat is
even schakelen na al die maanden engels. We gaan eerst even ruzie maken met de
ATM, die het dus niet doet. Op dit uur van de dag zijn de banken natuurlijk ook
dicht, maar gelukkig is er een geldwisselautomaat waar we wat euro´s ingooien,
zodat we in ieder geval wat geld bij ons hebben.
Nu kunnen we op zoek naar een plek om te overnachten. Tahiti is een eiland waar
vooral veel zonaanbiddende toeristen heenreizen en maar weinig backpackers.
Weinig budgetaccomodatie dus... Maar als het goed is is er één goedkoop hotel
wat ook nog op loopafstand ligt van het vliegveld, dus daar gaan we naar op
zoek. Een vriendelijke buschauffeur wijst ons welke vage donkere steeg met
honden we in moeten lopen en we vinden een huis met een uithangbord wat het
hotel zou moeten zijn. Het is niet helemaal duidelijk waar de ingang is, maar na
een tijdje komt er iemand naar buiten die ons binnenlaat. Ze hebben alleen nog 2
dormbedden vrij, dus die nemen we maar. Het huis is oud, de deuren hangen scheef
in de sponningen, een hoek van de algemene ruimte is afgeschermd met
kamerschermen en vormt zo een kamer, de badkamer zit vol met onbestendige
vlekken en schimmel, de lattenbodem van mijn bed mist een paar planken en de
lakens zien er dusdanig uit dat ik mijn lakenzak maar te voorschijn haal... De
volgende ochtend is het toilet ook nog zwaar verstopt en is het één kledderzooi.
We betalen slechts 20 euro per dormbed....een koopje voor Tahiti! Maar we slapen
redelijk en er zitten hier een heel stel leuke mensen. Ze nodigen ons uit om aan
te schuiven aan tafel en met hun een heerlijke verse ananas te delen. Ons
gewisselde geld is precies genoeg om het ´hotel` te betalen, dus de volgende
ochtend moeten we eerst op zoek naar een bank of ATM, anders kunnen we niet eens
met de bus of ontbijten. Een paar kilometer verderop zit een klein dorpje met
een aantal banken, dus we checken uit en lopen daar naar toe. Het is warm en het
verkeer is een stuk drukker dan we de afgelopen tijd gewend zijn. De sfeer
is frans, maar dan met een extreem franse slag. Het tempo ligt niet erg hoog,
maar waarom zouden ze ook. Geen enkele ATM blijkt te werken, dus besluiten we
maar geld op onze creditcard op te nemen. Maar hoewel er overal creditcard
logo´s op de banken staan wil niemand ons geld op laten nemen!
Er schijnt één bank te zijn die dat doet, maar die zit bij het vliegveld. Dus
kunnen we het hele stuk weer terug! Nog steeds niets gegeten of gedronken...
Gelukkig doet deze bank het inderdaad wel en na geduldig in de lange rij gewacht
te hebben, hebben we eindelijk contant geld in onze handen. Nu kunnen we
tenminste een fles water kopen, want we zijn zo langzamerhand wel dorstig
geworden.
Hierna nemen we ´le Truck´, een tot bus omgebouwde vrachtwagen naar Pape´ete. We
kopen hier wat te eten en nemen dan een boot naar Mo´orea. Mo´orea ligt een half
uurtje varen van Tahiti en is iets rustiger en minder toeristisch. Bij de boot
komen we Serge weer tegen, een fransman die we gisteravond in het hostal hebben
ontmoet. We gaan gezellig met z´n drieën. De boottocht is schitterend.
Je kunt vanaf de boot heel mooi de atollen zien. Zowel Tahiti als Mo´orea hebben
een rand om het eiland heen liggen (de rand van een vulkaankrater) waar de
golven op stuk slaan. Daar buiten is het water donkerblauw, daar binnen heel
mooi lichtblauw. Onderweg zien we nog een paar walvissen (bultruggen) zwemmen.
Ze zwaaien met hun borstvinnen naar ons. Op Mo´orea aangekomen kijken we even op
ons gemak waar we heen moeten. Ineens zien we alle bussen wegrijden.
Optimistisch denken we dan nog dat we dan de volgende wel nemen, totdat we horen
dat hier alleen maar bussen komen als er een fast ferry aankomt.
De volgende komt om 4 uur, het is nu een uur of 1.... dat was dus niet zo´n
handige zet. We vermaken ons een paar uur bij de haven dan uiteindelijk toch met
de bus naar de ander kant van het eiland te gaan. Hier nemen we een kamer op een
camping aan het strand. De kamer is eenvoudig, maar voldoet prima. Het is een
simpele hut met een rieten dak waar de wind doorheen tocht en er zitten geen
ramen in, maar luiken die je met een stok open kunt zetten. Er past precies een
tweepersoons bed in dan blijft er nog een klein randje over om om je bed heen te
lopen. Meer hebben we niet nodig en de plek is geweldig. Het ziet er hier uit
als op een ansichtkaart. Aan de ene kant strand, palmbomen, een azuurblauwe zee
en in de verte metershoge golven die stuk slaan op de atolrand. Aan de andere
kant grillig gevormde bergen met tropische begroeiing. En dit is gelukkig wel
betaalbaar. Dus hier gaan we maar een paar dagen van genieten.
De komende dagen vermaken we ons met snorkelen, in het dorpje rondkijken, lekker
luieren en kletsen en heel veel ananassen eten.
´s Avonds drinken we vaak een bakkie koffie terwijl we naar de zonsondergang
boven de zee kijken. De douche op de camping gebruiken we niet. We springen ´s
morgens direcht in de zee en spoelen het zout af onder de buitendouche. Daarna
ontbijten we met een frans stokbrood. Ze hebben ook leuke winkeltjes in de buurt
om lekker rond te struinen. Vooral het Polynesische houtsnijwerk is erg mooi en
de sierraden met zwarte parels spreken ons onverwacht aan. We lopen naar Tiki,
een dorpje in Polynesisiche stijl, maar we hebben eerst niet in de gaten dat we
er al zijn. Dus we wandelen vrolijk nog een paar kilometer door met aan de ene
kant de kust en aan de andere kant het oerwoud en huisjes van de lokale
bevolking. We komen langs een Polynesisch beeld wat helemaal beschilderd is,
zoals hier ook veel mensen getatoeëerd zijn. We lopen door tot we wel een heel
donkere lucht zien aankomen. We zijn inmiddels zo´n 5 km. voorbij Tiki en we
keren maar eens om.... Het begint te spetteren en we zijn net op tijd bij het
Tikidorp voor het echt begint te hozen. We kijken daar even rond, maar het is
een vrij commercieel gebeuren, dus als het even iets minder hard gaat regenen
lopen we weer verder. Helaas begint het even later weer opnieuw te hozen en
worden we kleddernat! Maar gelukkig is het hier ook snel weer droog en
bloedheet, dus we drogen snel weer op. Het snorkelen hier is ook absoluut de
moeite waard. We dobberen lekker rond en zien weer vissen in de meest prachtige
kleuren voorbij zwemmen. Wat een relaxt oord is dit...
Onze laatste dag breekt aan, dus we zullen weer terug moeten verhuizen naar
Tahiti. Er gaan een paar boten per dag, maar er gaat maar één bus, ´s morgens om
half 7. We staan dus vroeg op en stappen in de bus die in een slakkegangetje
over het eiland tuft, maar ons ruim op tijd bij de haven afzet. Op de boot is
het weer heerlijk in de vroege ochtendzon en om half 9 staan we in Pape`ete. We
vliegen pas ´s nachts, dus het plan is om lekker in de stad rond te kijken.
Eerst moeten we onze bagage ergens kwijt kunnen en dat kan alleen maar op het
vliegveld. Dus tuffen we op een neer in ´le Truck´. Nu we de zware rugzakken
kwijt zijn, zijn we klaar voor een dagje stad. Maar... het is zondag vandaag en
alles is dicht! We hadden er überhaupt niet bij stil gestaan dat het zondag was,
maar zelfs al zouden we daar wel aan hebben gedacht, dan hadden we nog niet zo´n
uitgestorven bedoening verwacht. We gaan dus maar lekker rondkijken in de haven
en bewonderen de achterlijk luxe boten die hier liggen aangemeerd. Hierna gaan
we lekker brunchen op een terras van een van de weinige restaurants die open
zijn. Hierna dwalen we een beetje door de stad en komen toevallig in een park
terecht. Dit is een gave plek. Zoals in zoveel steden komen mensen op
zondagmiddag naar het park om lekker te lezen, te picknicken, het eten van de
McDonalds om de hoek op te eten, te studeren of om met een hele groep te gaan
volleyballen. Een perfecte plek dus om op een bankje te gaan zitten en mensen te
kijken. Dit houden we de rest van de middag vol. Aan het einde van de middag
drinken we nog een Tahitiaans biertje op een terras (niet echt een aanrader
trouwens) en dan strijken we neer op een pleintje bij de haven. Hier komt de een
na de andere wagen aanrijden die een stalletje begint op te bouw en. Ze klappen
simpel weg wat luiken uit aan de auto´s. Uithangborden worden opgeklapt.
Toonbanken geïnstalleerd en gasflessen aangesloten. En plop... je hebt een
volledig ingerichte keuken. Binnen een half uur ontstaat er een hele markt met
pizza´s, wafels, hamburgers en chinese gerechten. Compleet met tafeltjes en
stoeltjes. Het is net een soort openlucht restaurant.. We gaan hier lekker een
pizza eten voordat we ´le Truck´ pakken naar het vliegveld.
Hier moeten we een hele tijd wachten tot we kunnen inchecken. Ze hebben hier
namelijk een systeem waarbij ze eerst de ene vlucht helemaal inchecken voor ze
aan de volgende beginnen. Wij moeten dus wachten tot de vlucht naar Los Angeles
vertrekt voor ze de vlucht naar Paaseiland gaan inchecken. Hiervoor onstaat
vervolgens een enorme wachtrij, omdat ze hier gelijk alle bagage en de pasagiers
controleren. Vervolgens loop je na het inchecken weer gewoon met je handbagage
de vertrekhal in! Ze controleren dus alles nog maar een keer als je door de
douane gaat.. in het kader van de efficiëntie. We ondergaan het hele gebeuren
gelaten en lezen lekker een boek. De tijd gaat vanzelf voorbij.... even na
middernacht zitten we in het vliegtuig naar Paaseiland!